wykonaj dokładnie ablucję (wudu) przy użyciu wody oczyszczającej:
(O wy, którzy wierzycie! Kiedy stajecie do modlitwy, to obmyjcie wasze twarze i ręce aż do łokci; przetrzyjcie lekko wasze głowy, a nogi myjcie-aż do kostek.) (Kur’an5:6)
stań w kierunku na Mekkę (kibla) i zwróć ku niej całe swoje ciało z intencją wykonania modlitwy.
wypowiedz „Allah akbar” patrząc się na miejsce, w którym będziesz wykonywać czołobicie. Wznieś wtedy otwarte dłonie na wysokość barków albo na wysokość opuszków uszu.
połóż dłonie na piersi, prawą na lewą. Odczytaj prośbę otwierającą (dua al-istiftah): ‘O Boże! Doskonałość i chwała Tobie, błogosławione imię Twe, niezmierzone jest Twe bogactwo, nie ma innego Boga czczonego, tylko Ty [subhanaka allahumma wa bihamdik wa tabarak ismuk wa tala dżadduk wa la ilaha ghajruk]’. Po tym wymawia się formułkę: ‘Chronię się u Boga przed szatanem oddalonym od miłosierdzia bożego [auzu billahi min asz-szajtan r-radżim]’ I rozpoczyna recytacje pierwszej sury z Koranu (al-Fatiha). Po jej wyrecytowaniu mówi się: ‘Spełnij! [amin]’, w modlitwach czytanych na głos, głośno, a w modlitwach czytanych po cichu, cicho. Po pierwszej surze, czyta się coś łatwego z Kur’anu.
pokłoń się w pasie wypowiadając przy tym ‘Allah akbar’ wznosząc przy tym dłonie na wysokość barków lub opuszków uszu. Trwaj w pozycji skłonionej opierając dłonie na kolanach, pamiętając żeby łokcie nie dotykały boków ciała. Wypowiada się w tej pozycji trzy razy: ‘Chwała Panu wielkiemu’ [subhana rabii al-adzim]’.
wyprostuj się z pokłonu wznosząc przy tym dłonie na wysokość barków lub opuszków uszu. Podczas prostowania wypowiada się: „Bóg wysłuchuje tych, którzy go chwalą [sami allah liman hamida]”. Tę formułkę wypowiada się podczas prowadzenia modlitwy w grupie lub, gdy wykonuje się modlitwę samodzielnie. Po wyprostowaniu wypowiada się: „Nasz Panie Tobie chwała [rabbana wa laka al-hamd]”. Dobrze jest położyć dłonie na pierś po wyprostowaniu, tak jak to się czyni podczas stania w modlitwie.
wykonanie pokłonu do ziemi, wypowiadając przy tym „Allah akbar”. Pokłon do ziemi wykonuje się kładąc na ziemi najpierw kolana a następnie dłonie. Jeśli taka kolejność jest trudna do wykonania, można najpierw oprzeć się na dłoniach a następnie uklęknąć. W pokłonie ważne jest przyłożenie czoła, czubka nosa i kolan do ziemi. Palce stóp i dłoni muszą opierać się także na ziemi i muszą być skierowane na kiblę. W tym czasie ręce nie mogą przylegać do boków ciała, a brzuch nie może przylegać do ud, ani łydki nie mogą przylegać do ud. Łokcie nie mogą dotykać do ziemi. W takiej pozycji wypowiada się trzy razy: „subhana rabbi al-ala [Doskonały jest mój Najwyższy Władca]”. W takiej pozycji zaleca się także wypowiadanie wielu próśb, bo Prorok Muhammada(salla-llahu ´alaihi wasalam) powiedział:
„A w pokłonie do pasa głoście wielkość Boga, a w pokłonie do ziemi, podejmijcie się wysiłku proszenia Boga, a odpowiedź na prośby może być bliska.” (Sahih Muslim, hadis nr.479)
powstanie z pokłonu odbywa się następująco: odrywa się głowę od ziemi wypowiadając przy tym „Allah akbar”, nie podnosi się przy tym dłoni (jak do takbiru). Przysiada się na lewej nodze, a palce w stopie prawej opiera się o ziemię. Teraz przenosi się ręce i opiera się o uda i o kolana. Wypowiada się trzy razy: „rabbi ighfir li [O Panie mój, przebacz mi]”. A także: „allahumma ighfir li wa irhamni wa ihdini wa ur-zukni wa afini wa idżbirni [O Panie, przebacz mi, zmiłuj się nade mną, prowadź mnie, bądź mi łaskaw, zachowaj mnie w zdrowiu i wzmocnij, gdym pogrążony w smutku]”.
wykonuje się pokłon po raz drugi do ziemi mówiąc przy tym: „Allah akbar” i nie podnosi się przy tym dłoni (jak do takbir). Czyni się to samo, co w pierwszym pokłonie do ziemi.
podrywa się głowę z czołobicia do ziemi i mówi: „Allah akbar” nie podnosi się przy tym dłoni (jak do takbiru). Podnosi się całe ciało do stania w wyprostowaniu, tak zaczyna się drugi cykl modlitwy. Podczas wstawania można podpierać dłonie o kolana, albo, jeśli trudno opierać się o kolana można podpierać dłonie o ziemię. W wyprostowaniu czyta się pierwszą surę (al-Fatiha) i jakiś urywek z Kur’anu, tak jak w pierwszym cyklu modlitwy.
jeśli modlitwa składa się z dwóch cykli (modlitwa fadżr i modlitwa świąteczna), wykonuje się, co następuje: siada się po drugim pokłonie do ziemi mając nogi pod sobą, opierając się na nodze lewej, wspiera się stopę prawej nogi na palcach zwróconych ku Kabie. Dłonie kładzie się na kolanach, a ręce na udach. Dłoń prawą ściska się w pięść, wyciągając palec wskazujący, aby wskazywał na monoteizm. Czyta się formułkę zwaną „taszahhud”: „at- tahijjatu lillahi wa as-salawat wa at-tajjibat, as-salam alajk ajjuha an-nabijj wa rahmatu llahi wa barakatu as-salam alajna wa ala ibad llahi as-salihin, aszhadu an la ilaha illa llah wa aszhadu anna muhammadan abduhu wa rasuluh ... Allahumma salli ala muhammadin wa ala ali muhammadin kama sallajta ala ibrahima wa ala ali ibrahim wa barik ala muhammadin wa ala ali muhmmadin kama barakta ala ibrahim wa ala ali ibrahim fi al-alamin innaka hamidun madżid [Cała cześć, wszystkie modlitwy, cała świętość należą się wyłącznie Bogu. Pokój z tobą o Proroku i miłosierdzie oraz błogosławieństwo Boże. Pokój nam wszystkim i wszystkim prawdziwym sługom bożym. Wyznaję, iż nie ma Boga prócz Boga Jedynego i wyznaję, że Muhammad jest jego sługą i Wysłannikiem... O Boże, błogosław Muhammadowi i rodzinie Muhammada, tak jak błogosławiłeś Ibrahimowi i rodzinie Ibrahima. Bądź łaskawy dla Muhammada i rodziny Muhammada, tak jak byłeś łaskawy dla Ibrahima i jego rodziny. Ty jesteś godny sławy i chwały]”. Potem należy chronić się u Boga przed czterema rzeczami: „Allahumma inni auzu bika min azab dżahannam wa min azab l-kabr wa min fitna l-mahja wa l-mamat wa min szarr fitna l-masih d-dadżdżal [O Boże! Chronię się u Ciebie przed karą Gehenny, karą grobową, nieszczęściami od żywych i zmarłych oraz zła fałszywego mesjasza]”. Potem możesz prosić Allaha (Subhaanahu wa ta´ala), o co chcesz.
Wykonuje się ruch głową w prawo i w lewo. Przy skierowaniu głowy w stronę prawą wypowiada się salam: „as-salam alajkum wa rahmatullah”. Tę samą formułkę wymawia się po skierowaniu głowy w lewo. Modlitwa kończy się salamem.
jeśli modlitwa składa się z trzech cykli modlitewnych (modlitwa maghrib) lub czterech cykli (modlitwy zuhr, asr i isza), postępuje się inaczej niż w modlitwie składającej się z dwóch cykli. Po słowach z „taszahhud”: „aszhadu anna la ilaha illa allah... abduhu wa rasuluh” powstaje się z przysiadu i wykonuje kolejne cykle trzeci, albo trzeci i czwarty. Podczas powstawania wypowiada się „Allah akbar” i podnosi dłonie do wysokości płatków uszu lub barków. Ręce kładzie się w taki sam sposób jak opisano wyżej, recytuje się surę al-Fatiha. Kolejne czynności w każdym cyklu są identyczne z opisanymi powyżej. Modlitwę kończy wypowiedzenie „taszahhud” w przysiadzie i danie salamu na prawo i lewo.